العلامة المجلسي

151

حياة القلوب ( فارسي )

وكلينى به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده است در تفسير اين آيهء كريمه وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ « 1 » يعنى : « وحى كرده شد بسوى من اين قرآن كه بترسانم به آن شما را وهر كه برسد » حضرت فرمود كه : يعنى هر كه به حدّ امامت برسد از آل محمد عليهم السّلام وانذار مىكند مردم را به قرآن چنانچه انذار مىكرد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به آن « 2 » . وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه وَمَنْ بَلَغَ امام است ؛ وفرموده كه : محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم انذار مىكرد وما انذار مىكنيم چنانچه آن حضرت انذار مىكرد « 3 » . مترجم گويد كه : أكثر مفسرين گفته‌اند وَمَنْ بَلَغَ عطف است بر ضمير مفعول در لِأُنْذِرَكُمْ يعنى از براي آنكه انذار كنم شما را وانذار كنم هر كس را كه قرآن به أو برسد تا روز قيامت ؛ وبنا بر آنچه در أحاديث وارد است عطف است بر ضمير فاعل « أنذركم » خواهد بود . وعلي بن إبراهيم به سند معتبر روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه : قرآن زجركننده است وامركننده ؛ امر مىكند به بهشت وزجر مىكند از جهنم . ودر آن محكم هست - كه واضح الدلالة است بر معنى مقصود - ومتشابه است - كه معاني بسيار در آن محتمل است ، وفهم معنى مقصود از آن مشكل است - ؛ امّا محكم را پس ايمان مىآورى به آن وعمل مىكنى به آن واعتقاد مىكنى به آن ؛ وامّا متشابه را پس ايمان مىآورى به آن وعمل نمىكنى به آن واين است معنى قول حق تعالى فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا « 4 » و « راسخون در علم » آل محمد عليهم السّلام‌اند « 5 » .

--> ( 1 ) . سورهء انعام : 19 . ( 2 ) . كافى 1 / 416 و 424 . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 195 . ( 4 ) . سورهء آل عمران : 7 . ( 5 ) . تفسير قمى 2 / 451 .